Alie Kuper - IJsland 3Alie Kuper - IJsland 4Alie Kuper - De Faeroer EilandenAlie Kuper - IJsland 1Olle Versteegpanorama 1000x300Alie Kuper - IJsland 2Alie Kuper - IJsland 5Truus Banner -Royden Rabinowitch FF 1000x300 1

Sfeerverslag workshop FOTOfun/AKE

Het beste van beide werelden…..

In het begin waren er tekenaars. Met een zacht steentje in een rotswand, een stukje houtskool op een lichte muur. Het is bekend: zij waren eerst. En heel lang waren zij ook de enigen.

Maar met de komst van de techniek veranderde dat. Het licht kon worden vastgelegd. Voor eeuwig. De technici waren apetrots, de tekenaars stikjaloers. Want dat hadden ze zelf graag willen doen. Een enkeling stapte over zijn trots heen en koos eieren voor z’n geld. Breitner leerde fotograferen en gebruikte foto’s als steunmiddel voor zijn allermooiste werk.

Een tijdlang ging het goed, maar techniek nam een hoge vlucht en daarmee een voorsprong op tekenaars en schilders. Een scheiding dreigde. Succesverhalen lopen gelukkig altijd goed af. Zo ook bij de tekenaars en fotografen. Zij erkennen elkaar nu toch echt als kunstenaars en zien de overlappingen en raakvlakken. En omdat één en één meestal drie is, kan de workshop die FOTOfun samen met de AKE hield op zaterdag 14 oktober niet anders zijn dan een succes. Het beste uit beide werelden op een zaterdagochtend in oktober  in Emmen.

Kunst!

Wat is kunst? Het is een kunst om in een half uurtje inleiding zoveel informatie en theorie te geven dat je het nog wel snapt en kan toepassen, maar er toch ook wel over gaat nadenken. Fia Visser kan dat, verstaat die kunst. Kleurencirkel, gulden snede, complementaire kleuren, maar ook: communicatie, authenticiteit. En de schokkende mededeling dat wij in grote veiligheid en luxe leven: wij mogen denken, doen, tekenen en fotograferen wat we willen. Vrij in ons hoofd en in onze gedachten. Iets wat wij gemakkelijk vergeten.

Creativiteit vereist een doel

Zonder doel geen goede creativiteit. Nou ja…bijna nooit. De voorzitters van FOTOfun en AKE oormerkten locaties waaruit door de deelnemers zou kunnen worden gekozen. De fotografen nodigden tekenaars uit om een thema op locatie uit te werken. Samen, in tweespraak. Overleg. Met inbreng van kennis uit beide werelden, die uiteindelijk toch een nauwe relatie hebben. Met als spannend resultaat…… ja, wat eigenlijk? Het afzonderlijk beeld? Het gezamenlijk beeld? Vriendschap misschien en interesse voor elkaars werk- en denkveld?

Thema’s

Sport, Raadhuisplein. De Stip, beter bekend als de gasbol, waar de Toyisten al heel wat kwasten op versleten hebben. Het o zo populaire hunebed of de wijk Emmermeer. Een wijk waar je echt zal moeten kijken om de schoonheid te ervaren. Maar fotografen en tekenaars: het zijn immers kijkers. De Springplank, voor de echte architectuurliefhebbers. Of…..de Stolpersteine, het station misschien?

Heb ik ze allemaal gehad nu? Misschien niet, maar dat hoeft ook niet. Waar het om gaat is dat de organisatie heeft laten zien dat creativiteit en inventiviteit wel heel veel vormen kent.

Probleem

Tijd. Time is on your side. Nou, mooi niet. Tijd tekort om te maken wat je wilt. Want: eenmaal aan het kijken en aan het overleggen komen er meer mogelijkheden dan oplossingen. “Als we nou zus, misschien juist zo. Kijk daar dan, of hier eens.”  De eerste nabesprekingen vergen al veel meer tijd dan gepland. De gezamenlijke lunch wacht, de soep dreigt koud te worden. Samen hadden wij met gemak de hele middag opgetogen doorgepraat. En dan hebben we nog maar amper werk van elkaar kunnen bekijken.

Ooit wordt geen nooit

In januari komen wij als groep deelnemers weer samen. Trek er maar gerust een middag en als het kan ook avond voor uit. Tot die tijd kunnen we het één en ander laten bezinken. Zullen er foto’s worden geselecteerd, beoordeeld. Gaan de schilders hun palet samenstellen, de tekenaars het potlood slijpen. En dan…dan zullen we het zien. En wie slim is, die houdt contact met zijn of haar nieuwe maatje, want de reis is op 14 oktober begonnen en samen uit, samen thuis. Deze klus klaren wij samen.

Tot slot

Bewondering en waardering. De fotografen voor de tekenaars en schilders. En omgekeerd, vanzelfsprekend. De deelnemers voor de organisatoren van de AKE en van FOTOfun. Voor Cora Laméris en voor Sandra Kip. Voor Fia, die zo helder inleidde. Voor Tiny Struik die voortreffelijk soep kookt.

Bloemen? Verdiend natuurlijk. Grote bossen en heel veel zoenen.

Maar ik denk dat de grootste waardering zit in de verrassende, misschien confronterende, maar zonder twijfel ook oogstrelende kunstwerken die wij elkaar in januari zullen gaan laten zien. En in de wens die al gelijk duidelijk was: Meer! Vaker!

Vereniging Amateur Kunstenaars Emmen

Wouter Kalkman